Interviews

Interview met Peggy Dean

Als je aan botanische lijntekeningen denkt, denk je al snel aan Peggy Dean. Maar wist je dat ze ook ‘urban sketches’ maakt, met aquarel werkt én aan moderne kalligrafie doet? Daarnaast heeft ze een aantal boeken gepubliceerd en geeft ze les, zowel online als op locatie. En net toen ik dacht dat ik alles over haar wist, kwam ik erachter dat we een passie delen: streven naar een leven zonder misbruik van dieren. Lees snel verder om meer te weten te komen over de vrouw achter The Pigeon Letters.

[Click here for this interview in English]

Als het gaat om het vinden van je eigen stijl en niche, hoor je vooral het advies om je te specialiseren. Jij lijkt alles te doen. Kun je me vertellen waarom je ervoor gekozen hebt je niet te specialiseren? En denk je dat je deze keuze moet benaderen als een bedrijfsstrategie of is het een kwestie van je hart volgen?

‘Wat leuk dat je deze vraag stelt. Ik ben de eerste om toe te geven dat mensen gelijk hebben als ze zeggen dat je verder komt als je je richt op één stijl. Dat gezegd hebbende, ik creëer vooral voor mezelf. Het maakt me gelukkig, het zorgt ervoor dat ik blijf onderzoeken en proberen en het houdt me gedisciplineerd. Ik vind het moeilijk mijn interesses in toom te houden, ik kleur niet altijd binnen de lijntjes en ik hou ervan tegen de stroom in te gaan. Voor mij werkt het om iets te doen met alles dat me interesseert.’

‘Ik denk dat het beter is je op één stijl te richten als je ambitieus bent en van kunst je werk wilt maken. Maar als je wilt blijven ontdekken en onderzoeken en je houdt ervan om continu nieuwe dingen te leren, dan doe je dat. Uiteindelijk zien mensen wel of ons werk van binnenuit komt of dat het gemaakt is omdat een bepaalde stijl een trend is.’

Hoe heb je ontdekt dat je lesgeven leuk vindt en hoe ben je een ‘award-winning’ instructeur geworden?
‘Ik ontdekte dat ik lesgeven leuk vind, toen ik als vuurdanser werkte. Ik kreeg altijd veel vragen als ik optrad, dus ik besloot dat als mensen de passie hebben om dat ook te willen leren, ik ze daarbij zou helpen. Het is niet makkelijk om iemand een hand-oog coördinatievaardigheid aan te leren. Maar het stelde me in staat om mensen te observeren; hoe ze denken, hoe ze bewegen, hoe ze informatie tot zich nemen. Toen kon ik hen een nieuwe manier bieden om iets te leren. Het moment meemaken dat het kwartje bij ze valt, is zo’n ontzettend grote beloning.’

‘Hetzelfde geldt eigenlijk voor hoe ik top-instructeur ben geworden. Ik ben me in kunst gaan verdiepen omdat het me interesseerde. Mensen toonden interesse, dus ik begon mijn kennis met hen te delen. Ik doe dat heel erg graag, vooral met gelijkgestemden. Skillshare had een ‘teaching challenge’ en dat zette iets in gang. Ik zette mijn eerste les online en won de challenge. Kort daarna werd ik uitgenodigd door The Today Show en stond ik in de TalentLMS’ Top 75 classes for Entrepreneurs. Mijn lessen hebben nu een licentie in verschillende landen.’

Je hebt jezelf alles aangeleerd. Heb je je wel eens onzeker gevoeld over je kunst? Zo ja, hoe ben je over die onzekerheden heen gekomen?
‘Echt wel! Regelmatig. Maar waar het op neerkomt, is dat ik altijd aan het onderzoeken ben en altijd aan het leren. Zo lang ik daar achter sta, heb ik niks om me voor te schamen. We zijn allemaal aan het onderzoeken en verkennen, dat is het mooie aan kunst.’

Mensen kijken vaak naar andere kunstenaars op Instagram of op Pinterest voor inspiratie. Waar haal jij inspiratie vandaan? En hoe zorg je ervoor dat jouw kunst echt van jou is en geen kopie van wat je anderen ziet doen?
‘Ik breng weinig tijd door op social media en ik let niet echt op wat andere kunstenaars doen. Mijn inspiratie komt van kleurpaletten, de natuur en dieren. Als ik toch naar andere kunstenaars kijk, probeer ik uit te vinden welk aspect van hun werk me het meest aanspreekt. De details die mijn aandacht trekken, zorgen ervoor dat ik open blijf staan voor het uitproberen van nieuwe technieken in mijn eigen kunst.’


Je hebt de campagne Creativity Without Brutality (#creativitywithoutbrutality) gelanceerd op Instagram om mensen bewust te maken van het gebruik van dierlijke ingrediënten in de kunstindustrie. En om merken onder de aandacht te brengen die dier- en dierproefvrij zijn. Waarom is dat zo belangrijk voor jou?
‘Dieren hebben geen stem. Er zijn veel zachtmoedige, hulpeloze dieren die op hun overlevingsinstincten rekenen en het is onze verantwoordelijkheid hun territorium te respecteren. Mensen denken bij “cruelty-free” vaak aan mode, cosmetica, schoonmaakmiddelen, et cetera. Dat is zeker ook belangrijk en ik moedig iedereen aan alternatieven te vinden, want er is zo veel beschikbaar! In de kunstwereld zijn er veel producten waar dierlijke bestanddelen inzitten of die op dieren getest zijn. Kolinsky nertsen zijn bijna uitgestorven door de bonthandel en de favoriete kwasten van veel kunstenaars bevatten Kolinsky nerts. Sommige producten worden getest op dieren. Bijvoorbeeld door chemicaliën op een stukje blootgemaakte, opgeruwde huid te smeren om te zien wat de reactie is. Of door ze in het oog van een konijn te druppelen, dat vervolgens drie dagen open gehouden wordt. Om meer over dit onderwerp te weten te komen, kun je dit artikel op mijn website lezen.’

Het verbaast me hoe lastig het is om erachter te komen of een pen, verf of papier (et cetera), diervrij en dierproefvrij is. Veel producenten labelen hun product ook niet als vegan, terwijl het dat wel is. Hoe denk jij hierover?
‘Ik raad altijd aan verder te kijken dan de verpakking. Het internet is een goede bron en er zijn veel mensen die gepassioneerd met dit onderwerp bezig zijn, die informatie beschikbaar stellen. Zoals bijvoorbeeld in mijn eigen artikel dat ik net noemde. Om die informatie te achterhalen heb ik maanden onderzoek gedaan naar bepaalde producten en heb ik met de vertegenwoordigers van de verschillende merken gesproken. Als ik echt geen informatie kan vinden, dan ga ik het betreffende product meestal uit de weg. Je moet echt opletten, veel bedrijven proberen je met mooie teksten in de maling te nemen als het gaat om dierproeven.’

Pas geleden stuitte ik op het initiatief There is room for all of us* op Instagram dat in het verlengde ligt van de populaire hashtag Community over Competion. Die moedigt ons aan om elkaar te steunen in plaats van te beconcurreren. Jij bent erg actief als het gaat om het aanmoedigen van beginners en andere kunstenaars en gul met het delen van je kennis. Was dit altijd al belangrijk voor je of kwam dat toen je succesvoller werd en het vertrouwen kreeg dat jij je niet zo druk hoeft te maken om concurrentie?

‘Ik heb het geluk gehad dat ik al vroeg in mijn carrière in een zeer competitieve omgeving. werkte Dat was lang voor ik de kunstwereld binnen stapte. In plaats van ons bedreigd te voelen door elkaar, kwamen we samen en werden we bondgenoten. Dus als zij wonnen, won ik en vice versa. Ik ben met kunst begonnen toen ik het psychisch moeilijk had. Ik had een veilige uitlaatklep gevonden en dat droeg enorm bij aan mijn herstel. ‘

‘Ik wil dat mensen echt voelen wat jij zegt –er is plek voor hen. Er is ruimte voor iedereen die iets wil creëren en mensen zouden zich daarin gesterkt moeten voelen. Zelfs als iemand iets soortgelijks doet, dan doet hij of zij nooit precies hetzelfde. Niemand is precies zoals jij.’

Waar ben je het meest trots op? Of wat is het coolste wat er is gebeurd? No shame.
‘Ik ken geen schaamte. Dat is een vloek en een zegen, haha! Met stip op één, het allerbeste dat in mijn carrière gebeurt, is dat ik andere mensen mag zien veranderen in kunstenaars en soms zelfs in leraren. Ik word er zo blij van als ik mensen, die ik nog geen jaar geleden coachte, muurschilderingen zie maken op gebouwen, boeken zie uitgeven en producten op de markt zie brengen.’

Heb je toekomstplannen die je met ons kunt delen?
‘De afgelopen twee jaar ging het allemaal zo hard dat ik eigenlijk net op de rem getrapt heb. Ik vind het moeilijk, want mijn hersenen gaan maar door, maar ik richt me nu meer op creëren voor mezelf en op genieten van het proces. En ondertussen breng ik meer tijd door met tijd met mijn familie.’

Nog laatste woorden?
‘Er is plek voor jou.’ ❤

Credits
Pictures: Lauren Kay Photography

*#theresroomforallofus is een initiatief van @laurenipsum_